Dom na rogu

Niewielka działka. Urokliwa miejscowość położna w zasięgu kilku stacji kolejowych od stolicy. Skrzyżowanie dwóch osiedlowych dróg. Narożnik pełen słońca. Dookoła domy o spadzistych dachach, w kolorystyce z lat 2000. Linie zabudowy oraz dbałość o przyszły koszty użytkowania podyktowały zwarty plan budynku.

Salon z podziałem na część relaksu oraz część wspólnego gotowania i spotkań. Trochę razem, trochę osobno. Gabinet do pracy z domu z ulokowaniem pozwalającym kontrolować otoczenie. Umiar i rozsądek. Bez zbędnych ozdobników i zbytków. Pokoje uszyte pod wymiar, dokładnie na kształt potrzeb ich przyszłych użytkowników. Dokładnie tyle, ile trzeba.

Brak budżetu na garaż? Żaden problem - robimy wiatę i łączymy ją zadaszeniem z wejściem. Przepis na reprezentacyjną i wolną od opadów atmosferycznych strefę wejściową gotowy. Funkcjonalny schowek na rowery i sprzęt ogrodowy w pakiecie. Piony kominowe prowadzone po jednej stronie budynku, aby południowa połać dachu dała w przyszłości możliwość montażu paneli solarnych. Wszystkie okna duże, montowane w warstwie izolacji termicznej, by zwróciły się w kosztach ogrzewania. Dach z okapami dodający przytulności. Dom, który można suchą nogą obejść, można się pod nim schować i na nim polegać. Architektura jako towarzysz codzienności. Również tej, przed którą trzeba się schronić.